Gratis adviestraject(en) vermomd als sollicitatieprocedure?!

Recente artikelen

De sollicitatie ervaringen van een klant laten zien dat assessment, door het bedrijf met de vacature, in eigen hand wordt genomen en uiteindelijk een gratis adviestraject blijkt te zijn.

Carolina van Rooy

Coach voor vastlopers

Geselecteerd voor sollicitatieprocedure (aka gratis adviestraject

Alles mooi en wel. Maar ik ben voor de komende 15 jaar op zoek naar een organisatie waar het om meer draait dan alleen winst!” Zo verklaarde mijn klant, een zeer ervaren en gedreven communicatiespecialist. Na diverse wandelsessies besloten we dat het tijd was om het sollicitatie pad op te gaan. Haar brieven en CV sprongen er met wisselend succes uit. Diverse keren werd ze uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Soms voelde ze dat er iets niet klopte. Na weer een ‘kennismakingsgesprek’ van bijna 1,5 uur zei ze: “Het leek wel een privé hoorcollege! Ze bleven vragen stellen. Intussen werd er druk geschreven aan de andere kant van de tafel”.

Achteraf bleek dan dat een ander net beter in het profiel paste. Op zich mogelijk natuurlijk. Mijn klant heeft een uitstekende staat van dienst en kan een prachtoverzicht van behaalde successen laten zien. Op zo’n krachtig mens zit niet iedereen te wachten…

Maar wat was ik blij voor mijn klant dat ze geselecteerd was voor een sollicitatiegesprek bij een gerenommeerde welzijnsinstelling gelokaliseerd in hartje Den Bosch. Deze organisatie beloofde een mooie match van organisatiesoort, haar vakkundige expertise, sociale engagement, drive en enthousiasme. Het eerste gesprek dat ze alleen met HR had, was prettig verlopen. Haar positieve gevoel bleek wederzijds want ze werd uitgenodigd voor de 2e sollicitatieronde. Van de 6 kandidaten waren 3 communicatietoppers geselecteerd. Tijdens het 2e gesprek zouden behalve de HR-adviseur ook 2 medewerkers uit het communicatieteam aanwezig zijn.

Uhm,gratis adviestraject of sollicitatie?

Als onderdeel van de sollicitatieprocedure moesten de 3 kandidaten een opdracht maken waaraan een krappe deadline was gesteld. De opdracht die deze welzijnsinstelling voorlegde aan de sollicitanten vond ik nogal breed. Namelijk,  de uitwerking van een op de organisatie toegesneden communicatiestrategie vergezeld van adviezen. Als zelfstandig ondernemer weet ik dat je zoiets niet binnen een uur opstelt.

Mijn waarschuwingsantenne ging uit. Voorzichtig opperde ik dat het wel erg leek op een ‘verdien opdracht’. Maar wat moest ze dan doen? Weigeren? Dan was haar kans meteen verkeken. Ze kon zich ook niet voorstellen dat het de organisatie te doen was om het advies: “zo goed kun je geen toneel spelen”. Als compromis besloot ze een ‘light’ powerpoint versie te maken die ze op zou sturen en een versie die ze alleen tijdens de presentatie zou gebruiken. Deze laatste versie, voorzien van haar commentaar zou ze niet afgeven.

In de terugkoppeling naar mij, gaf ze aan dat ook het 2e gesprek heel goed was gegaan. Ze vond het wel vreemd dat er veel werd opgeschreven dan dat er aan vakinhoudelijke uitwisseling plaatsvond. Na een uur werden als klap op de vuurpijl nog eens 4 scenario’s aan haar voorgelegd in de trant van ‘wat zou je doen als …’. Hierop had ze perfect gescoord hoorde ze achteraf. Haar positieve gevoel was gebleven en ze hoopte dat ze met een nieuwe baan het nieuwe jaar in kon gaan.

Het resultaat

Je raadt het al… ze is het om allerlei vage redenen niet geworden. Nee sterker nog. Niemand is het geworden! Resultaat: gratis advies voor deze welzijnsinstelling geleverd door 3 communicatie toppers. Niemand krijgt de job.

Je kunt er natuurlijk van alles van denken. En ik zou hier geen blog aan wijden als het om een incident zou gaan. Het valt me op dat steeds meer organisaties assessments in eigen hand nemen. Sollicitanten moeten op straffe van uitsluiting, opdrachten maken als onderdeel van een sollicitatieprocedure. Wat moeten we daarmee? Wat adviseren jullie als loopbaanbegeleiders je klanten? Meegaan? Weigeren?

verbeter je situatie vandaag nog!

 

vraag een gratis nieuwe energie sessie aan